
Angst is geen zwakte.
Wat houd je vast
dat niet van jou is?
Die vraag is simpeler dan hij lijkt.
Veel angst ontstaat niet omdat jij zwak bent.
Maar omdat je iets draagt
wat ooit nodig was — maar nu niet meer klopt.
Loyaliteit bijvoorbeeld.
Aan een ouder die het zwaar had.
Aan een partner die kwetsbaar is.
Aan een systeem waarin jij “de sterke” werd.
Verantwoordelijkheid.
Voor sfeer.
Voor rust.
Voor het oplossen van wat niet eens door jou is ontstaan.
En schuld.
De stille onderlaag.
Als ik loslaat, laat ik iemand vallen.
Als ik kies voor mezelf, doe ik een ander tekort.
Je lichaam kent dat mechanisme.
Het blijft alert.
Blijft dragen.
Blijft waken.
En dat voelt als angst.
Of onrust.
Of nooit echt ontspannen.
Niet omdat er nú gevaar is.
Maar omdat jouw systeem denkt
dat loslaten onveilig is.
Daar begint verandering.
Niet bij harder werken aan jezelf.
Maar bij eerlijk kijken.
Kleine vraag voor vandaag:
Als ik deze spanning niet hoefde te dragen —
voor wie zou dat lastig zijn?
Laat die vraag even staan.
Je hoeft niets te beslissen.
Alleen zien
wat misschien nooit van jou was.
Dat is waar ruimte ontstaat.
Liefs,
Albert
Havening helpt om die onbewuste loyaliteit en opgeslagen spanning los te koppelen van je zenuwstelsel. Niet door het verhaal eindeloos te analyseren, maar door het lichaam een nieuw signaal van veiligheid te geven. Wat ooit vastzat aan schuld of verantwoordelijkheid, kan zo letterlijk ontladen — zonder strijd, zonder drama.
© All Rights Reserved 2020