
Je zenuwstelsel op scherp.
Misschien is dit het meest onderschatte deel van angst.
Je lichaam wil geen oplossing.
Geen analyse.
Geen verklaring.
Je lichaam wil eerst veiligheid.
Zolang je zenuwstelsel op scherp staat,
maakt het niet uit hoeveel je begrijpt.
Dan blijft alles aan.
Vergelijk het met een rookmelder
die blijft loeien terwijl er allang geen vuur meer is.
Je kunt uitleggen dat het veilig is —
maar het geluid stopt pas
als het systeem zélf dat registreert.
Veel mensen proberen angst te overwinnen.
Te controleren.
Weg te duwen.
Maar het lichaam werkt anders.
Het laat pas los
wanneer het merkt:
Ik hoef niet meer te beschermen.
Dat is waarom veiligheid geen gedachte is.
Het is een ervaring.
Een zucht die vanzelf komt.
Schouders die zakken zonder dat je het forceert.
Een moment waarop je merkt:
Hé… ik ben hier. En het is oké.
Daar begint verandering.
Niet bij vechten.
Niet bij snappen.
Maar bij het lichaam laten voelen
dat het niet meer alleen hoeft te zijn.
Vandaag hoef je daar niets mee te doen.
Alleen dit te onthouden:
Angst verdwijnt niet door druk.
Ze smelt door veiligheid.
Meer niet. Voor nu.
Liefs,
Albert
© All Rights Reserved 2020